Najnovije

AMFILOHIJE PROZVAO MILA: Nadamo se da Đukanović neće izgubiti obraz bezakonjem i neljudskim antievropskim činom

Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije oglasio se saopštenjem na izjavu predsednika Crne Gore Mila Đukanovića, koji je rekao da je došlo vreme da se reši pitanje Crkve u ovoj državi.

Mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije (Foto: Jutjub)

“Sa najviših adresa Srpske pravoslavne crkve imamo uvredljiv odnos prema Crnoj Gori kao državi i odnos koji kroz dejstvo filijale SPC u našoj zemlji pokušava da poništi sve vrednosti savremene Crne Gore", kazao je pre nekoliko dana Đukanović.

“Na praznik Svetog Petra Cetinjskog, rukopoloženog za Mitropolita u Sremskim Karlovcima od naslednika Pećkih Patrijarha (1784) po ukidanju Pećke Patrijaršije (1766), gospodin Đukanović stavlja ”realno na dnevni red”, pitanje SPC u Crnoj Gori; optužujući SPC i njenu filijalu u Crnoj Gori da pokušava da poništava, na uvredljiv način, ”sve vrednosti savremene Crne Gore”. Izjavljuje da ne može dalje zatvarati oči pred tim vitalnim problemom sa namerom da, na osnovu “istorijskih činjenica i logike utemeljene u kanonskom pravu” i vođen svojim interesima, izgrađuje društvo i verskih sloboda da bi se svakom građaninu obezbedilo ”da svoja verska prava može ostvarivati u crkvi u kojoj on želi a ne u nekoj koju mu neko propisuje kao monopolsku”, navodi Amfilohije i dodaje:

“Svako častan i razuman, u svoj hrišćanskoj vaseljeni Istoka i Zapada, znade i priznaje da, u nekadašnjoj Zeti, današnjoj Crnoj Gori, kako istorijski, tako i kanonski, već 800 godina postoji jedinstvena Pravoslavna Crkva, osnovana Svetim Savom, Arhiepiskopom žičkim (1219). I kao što je Svetog Petra i sve njegove prethodnike rukopolagao nasljednik Pećkog Patrijarha, tako je bilo i sa današnjim Mitropolitom, koji je ustoličen decembra 1990. godine uz prisustvo tadašnje (i sadašnje) nove vlasti u Crnoj Gori (doduše, tada zbačena vlast bila je stavila veto starom Mitropolitu Danilu Dajkoviću na dolazak Amfilohija-Rista Radovića, Moračanina, za Mitropolita). Sigurni smo da Đukanović pamti da je dugo vremena sarađivao sa ovom Crkvom (i ovim Mitropolitom), pomagao gradnju Hrama Hristovog Vaskrsenja, tražio i dobio prijem kod srpskog patrijarha Pavla… Ponadali smo se da je to bila njegova potraga, kao Titovog pionira, za Bogom i dubljim smislom života. Na osnovu, pak, onoga što sada tvrdi, vidi se da je to i tada, kao i sada, bio privatni vlastoljubivi političko-partijski interes, proglašen za državni interes Crne Gore i njenih ”evropskih vrednosti”.

Amfilohije je potom nastavio sa optužbama na račun predsednika CG.

“Optužbe za subverzivnu i antidržavnu delatnost i za rušenje kulture Crne Gore protiv Pravoslavne Crkve, koja je stvorila Crnu Goru i svu njenu kulturu, moral i duhovnost, dala joj pismo i književnost, urodile su posle rata (1945) ubistvom Mitropolita crnogorskog, preko 120 sveštenika, rušenjem crkve Svetog Petra na Lovćenu, osudom na 11 godina zatvora Mitropolita Arsenija i uvođenjem marksizma kao jedino važeće nauke i religije. Da li se ovo kumrovački đaci vraćaju tom i takvom odnosu prema Crkvi? Bojati se i još gorem, jer ondašnji vlastodršci makar nisu stvarali svoje crkve, a iako su otimali imovinu, nisu i hramove (kao što prete sadašnji).

Žao nam je da uvaženi gospodin Đukanović, predsednik Crne Gore pokušava da gradi identitet Crne Gore na lažnim istoričarima koji projiciraju posleratnu totalitarnu ideologiju na prethodnih hiljadu godina istorije Duklje, Zete i Crne Gore, kao i istoriju i ustrojstvo Pravoslavne Crkve na njima izmaštanom lažnom kanonskom poretku. Da je kršten i da ide u Crkvu, on bi znao da pravoslavni Hrišćani na Liturgiji ne ispovedaju ni grčku, ni rusku, ni srpsku ni crnogorsku ni bilo koju nacionalnu Crkvu, nego veruju ”u jednu, svetu, sabornu (katoličansku) i apostolsku Crkvu” Hristovu i da je za Hrišćane bitno da pripadaju toj Crkvi Božijoj – Hristovoj, a ne kakav je njen spoljašnji poredak uslovljen istorijskim zbivanjima. Već je pre dvije hiljade godina Apostol Pavle zapisao da u Crkvi Hristovoj ”Nema Jevrejina ni Grka, nema roba ni gospodara, nema muškoga roda ni ženskoga; jer ste vi svi jedno u Hristu Isusu.” (Gal. 3, 28) Takva Crkva postoji na prostorima današnje Crne Gore od apostolskih vremena, a sa ovakvim spoljašnjim ustrojstvom – 800 godina!”, naveo je Amfilohije.

“Tako shvaćena Mitropolija crnogorsko-primorska, bez obzira kako se zvala i kako se zove, kao episkopija saborne Crkve Hristove, nije ničija ”filijala” (kako je predsednik naziva) nego svojom Liturgijom predstavlja punoću Crkve Hristove, kojoj svaka druga Pravoslavna Crkva, Episkopija daruje svepunoću LJubavi Oca i Sina i Duha Svetoga. Tu svepunoću je ona kroz vekove ostvarivala u okvirima Pećke Patrijaršije – Pravoslavne Crkve Srpske. Kada je ukidana organizacija Pećke Patrijaršije (1766), Mitropolija crnogorska je i dalje živela svojom prirodnom punoćom. I ne samo to: pismo Mitropolita Save Petrovića Sinodu Ruske Crkve, napisano u ime svih episkopa nekadašnje Pećke Patrijaršije, predstavlja njegov zahtev Ruskom Sinodu da postavi svog čoveka i obnovi od Grka ukinutu Pećku Patrijaršiju (svakako na pritisak otomanskih vlasti). Tu vernost Patrijaršiji je potvrdio i Sveti Petar rukopoloženjem ne u Carigradu, kome je Mitropolija formalno pripadala, već u Karlovcima. To je potvrdio i Petar Drugi, rukopoložen za jeromonaha od kanonskog Konstantinopoljskog Raško-prizrenskog mitropolita Ananija, ali za episkopa u Petrogradu, kao i njegovi nasljednici sve do Mitrofana Bana. U to vreme je Mitropolija nazivana i autokefalnom, kao jedina episkopija Pećke Patrijaršije koja je sačuvala svoju (a time i Pećke Patrijaršije) samostalnost, a u isto vreme i kao Crkvom čiji su mitropoliti iz tog razloga imali i titulu ”egzarh pećkog trona” i koji su stvorili nezavisnu Crnu Goru. Kao takva, Mitropolija (=Crkva) crnogorska je 16. decembra 1918. godine, i to prva, odlukom svog Sinoda, pod predsedništvom Mitropolita Mitrofana Bana, vaspostavila jedinstvo svih episkopija – eparhija (=Crkava) nekadašnje Pećke Patrijaršije.

O nekakvom tadašnjem ukidanju Crnogorske Crkve govore samo ljudi koji ne znaju šta je Crkva. Tzv. obnavljanje ”autokefalne Crnogorske Crkve” (1993) predstavlja avanturu grupe crkvenih delikvenata, koja, kao i druge nevladine organizacije, nema nikakve veze sa izvornom Crkvom u Crnoj Gori, kao ni sa vaseljenskom Pravoslavnom Crkvom. To što je Mitropolija crnogorska Ustavom SPC iz 1931. godine dobila (vratila) i naziv ”primorska” (prvi pisani trag o tom nazivu imamo u Molitvoslovu iz 1504, gde se tadašnji Mitropolit Roman potpisuje kao crnogorski i primorski), dogodilo se zbog toga što joj je tada prisajedinjena Eparhija bokokotorska, osnovana u nekadašnjoj Austrougarskoj.

Tražiti, dakle, u Crnoj Gori, nekakvu ”autokefalnu Crnogorsku Crkvu”, ili novu Pravoslavnu Crkvu, mogu samo ljudi koji ne znaju šta je i ko je Crkva. A temeljiti identitet sekularne Crne Gore, na nečemu što je sve drugo samo nije Crkva – znači temeljiti je na laži i lažnim idejama, na partijskoj anticrkvenoj ideologiji.

Nadamo se da evropska Crna Gora, ako stvarno hoće to da bude, neće ozakoniti, Predlogom zakona o slobodi veroispovesti predviđeno, pljačkanje hramova Crkve Hristove, vekovne Mitropolije crnogorsko-primorske i drugih eparhija SPC u Crnoj Gori, sagrađenih do 1918. godine.

Posebno se nadamo da gospodin Đukanović neće kao čovek, državnik i izvorni Crnogorac, dozvoliti sebi da izgubi obraz ovakvim bezakonjem i neljudskim antievropskim činom”, zaključuje Amfilohije.

Pročitajte OVDE šta je Milorad Dodik rekao za migrante.

Izvor: In4s

Bonus video

ZAPAD VRŠI NOVI UDAR NA SRBE: Posle ekonomije i medija udarili su nam na ono najsvetije

Molimo Vas da donacijom podržite rad
portala "Pravda" kao i TV produkciju.

Donacije možete uplatiti putem sledećih linkova:

PAŽNJA:
Sistemom za komentarisanje upravlja kompanija Disqas. Stavovi izneseni u komentarima nisu stavovi portala Pravda.

Najnovije vesti - Ratni izveštaji

Najnovije vesti - PRAVDA

Urbancube